برنامه تغذیه مرکبات
تغذیه صحیح مرکبات نقش مهمی در تشکیل میوه، کاهش ریزش، افزایش اندازه و کیفیت میوه و حفظ عملکرد پایدار باغ دارد. در این برنامه، مهمترین مراحل رشد مرکبات و اولویتهای تغذیهای هر مرحله بررسی شدهاند تا تصمیمگیری تغذیهای سادهتر و مؤثرتر شود.
مهمترین چالشهای تغذیهای در مرکبات
کمبود آهن
باعث زردی برگهای جوان، کاهش رشد و افت عملکرد در خاکهای آهکی میشود.
کمبود روی
موجب کوچک شدن برگها، کاهش رشد شاخههای جوان و ضعف تشکیل میوه میشود.
ریزش گل و میوه
کمبود عناصر کلیدی و تنشهای تغذیهای میتواند درصد ریزش را افزایش دهد.
کاهش اندازه و کیفیت میوه
کمبود پتاسیم و تغذیه نامتعادل اغلب باعث افت بازارپسندی محصول میشود.
مراحل کلیدی رشد و برنامه تغذیه مرکبات
برنامههای تغذیه به عنوان یک راهنمای عمومی طراحی شدهاند. شرایط خاک، کیفیت آب، اقلیم، رقم گیاه و هدف تولید میتواند بر نیاز غذایی گیاه تأثیرگذار باشد.
تورم جوانه و شروع رشد بهاره
شروع فصل رشد، تشکیل برگهای جدید و آمادهسازی درخت برای گلدهی آینده در این مرحله انجام میشود. هرگونه محدودیت تغذیهای در این زمان میتواند بر کل فصل اثر بگذارد.
- تأمین روی و بُر
- تأمین فسفر قابل جذب
- تکمیل ریزمغذیهای ضروری
- حمایت از شروع رشد بهاره
تشکیل میوه و رشد اولیه
رشد و درشت شدن میوه
بخش مهمی از وزن نهایی محصول در این مرحله شکل میگیرد و نیاز غذایی درخت افزایش مییابد.
- افزایش تأمین پتاسیم
- حفظ سطح مناسب منیزیم
- جلوگیری از تنشهای تغذیهای
- حفظ سلامت برگها
بهبود کیفیت میوه و قبل از برداشت
کیفیت نهایی محصول، اندازه، رنگ، بازارپسندی و ماندگاری میوه در این مرحله تعیین میشود.
- تأمین پتاسیم و کلسیم
- حفظ کیفیت پوست میوه
- افزایش استحکام بافت
- حمایت از کیفیت نهایی محصول
توصیههای پایه مرکبات
کودهای پایه
- استفاده از ماده آلی و کود دامی پوسیده در برنامه باغ توصیه میشود.
- بخشی از فسفر مورد نیاز در ابتدای فصل تأمین شود.
- در باغهای کمپتاسیم، پتاسیم پایه فراموش نشود.
- مدیریت تغذیه باید متناسب با بار درخت انجام شود.
نکات مدیریتی
- آزمون خاک و برگ به صورت دورهای انجام شود.
- کیفیت آب آبیاری بهویژه از نظر شوری پایش شود.
- کمبود آهن و روی در باغ به صورت مستمر بررسی شود.
- از مصرف نامتعادل نیتروژن خودداری شود.
- در سالهای پربار، نیاز پتاسیم و کلسیم معمولاً افزایش مییابد.
اشتباهات رایج تغذیهای در مرکبات
میتواند اندازه و کیفیت میوه را محدود کند.
باعث رشد رویشی زیاد و کاهش تعادل تغذیهای میشود.
باعث افت رشد و کاهش کارایی فتوسنتز خواهد شد.
